نتایج یک پژوهش: دفروکسامین در پیشگیری از فیبروز کبدی در کودکان تحت درمان با دوکسوروبیسین میتواند نقش محافظتی داشته باشد.

17 آبان 1400
فیبروز کبدی علامت ناگواری است که ممکن است به دنبال درمان با دوکسوروبیسین (DOX) شیمی درمانی رخ دهد. آنتراسایکلین ها گروهی از عوامل شیمی درمانی هستند که نقش اصلی را در درمان انواع مختلف سرطان دوران کودکی ایفا می کنند. آنها شامل دوکسوروبیسین (DOX)، دانوروبیسین، اپی روبیسین، ایداروبیسین و میتوکسانترون هستند. حدس زده می شود که اثر ضد نئوپلاستیک آنها از طریق القای توپوایزومراز II، شکست توده های DNA و تداخل در تشکیل DNA انجام می شود. شیمی درمانی به طور کلی با سمیت اندام های سالم از جمله کبد همراه است. آسیب کبدی معمولاً 1 تا 4 هفته پس از شروع درمان مشاهده می شود. سمیت کبدی اغلب توسط داروها به صورت هاپتن و پروهاپتن ایجاد می شود که منجر به آسیب ایمنی می شود. به همین منظور یک کارآزمایی بالینی توسط دکتر نادر شکیب آزاد از اعضای هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی بوشهر با همکاری تعدادی از اعضای هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی شیراز بر روی 56 کودک 2 تا 18 ساله مبتلا به انواع سرطان یک بیمارستان آموزشی در جنوب ایران به منظور بررسی اثر دفروکسامین در پیشگیری از فیبروز کبدی در کودکان تحت درمان با دوکسوروبیسین انجام دادند نتایح نشان داد آلانین آمینوترانسفراز در گروه های درمانی نسبت به گروه کنترل افزایش یافته. همچنین اگر میزان DOX از حداکثر دوز تجمعی مجاز بیشتر نشود، منجر به فیبروز شدید کبدی نمی شود. DFO در دوز 10 برابر دوز DOX ممکن است نقش محافظتی بالقوه ای در برابر فیبروز کبد داشته باشد.


   

تاریخ بروز رسانی:   22 آبان 1400

تعداد بازدید:   ۱

چاپ خبر

ارسال نظر
ايميل :     
نام و نام خانوادگی :  
نظر :
 
حروف تصویر بالا :   
 
 

لینک به این صفحه
< >